SORULAR

Dün yüzüme tokat gibi carpan cümleler duydum etrafımdan. Dışardan nasıl görünüyorum diye düşünüyorum geceden beri. Sanki bunun çok önemi varmış gibi. Kendime sorular sormaya başladım sonra. Bazılarının cevapları belli bazılarına da cevap bulamadığım  sorular...

Herşeye çok mu fazla tepki gösteriyorum? 

Sadece benim doğrularım varmış gibi mi davranıyorum?

Herşeyi çok mu fazla abartıp dramatize ediyorum?

Hayatım yoluna girsin diye düzeltmeye calısmak yerine isyan edip herkes bana bu konuda acısın mı istiyorum? 

Güçlü duracagım derken kendini beğenmiş,ukala mı oldum?

Yapmacıkmıyım?İçten gelerek davranmıyor muyum?

Herşeyi yönetmeye mi çalşıyorum? Sadece tek bir doğru varmış ve herkes ona uymalıymış,uymayanlar tukaka mı diye yaftalıyorum? 

Bencil miyim? Önce ilk kendi mi düşünüyorum? 

Kimse beni anlamıyor mu? 

Çok mu yalnızım? Yoksa yalnız olmayı ben mi seçtim ve bundan içten içe zevk mi alıyorum?

Kendimi çok mu fazla önemsiyorum?

Kızıma,eşime ,aileme gereksiz mi öfkeleniyorum?  

Yorulduğumda dinlenmek yerine söylenip yaptığım işe devam mı ediyorum? 

Karşımda ya da yanımda kim varsa kalplerini kırıyor muyum?

Benim kalbim  kırıldığında sessiz kalıp biriktiriyor muyum? Sonra bu biriktirdiklerim öfke olarak ortaya mı cıkıyor?

Kimseye faydam olmadan bu dünyadan göçüp gidecek miyim?

Neden geldim,ne yapıyorum,neler yapmam gerekirken göremiyorum?

Hayat bu kadar boşken çok mu fazla soru soruyorum kendime? 

BİLMİYORUM...