ASLAN

     Bazen insan sürekli kaçıyor. Durmadan kaçıyor. Kaçmak artık sıradan bir hal oluyor. Uyuyormuş gibi hissediyorsun bir süre sonra. Nasıl olsa kaçıyorum ya diyor. Bu düzen bu şekilde nasıl olsa kaçmaya  ya da  uyumaya devam edeyim diyor. 

    Sonra ansızın biri ya da bir şey seni yakalıyor. Dur ,dinlen yeter koştuğun şurada biraz soluklan diyor. Oturunca anlıyorsun çok yorulduğunu. Sonra bunca zaman  neden bu kadar koşmuşum diyorsun kendine kızıyorsun. Ama durmak, dinlenmek çok iyi geliyor. Önce alışkın olmadığın için kaçmaya, koşmaya meyilli oluyorsun ama yakalandın ya bir kere artık hiç bir şey eskisi gibi olmayacak biliyorsun.  

      Bazı duyguların tarifi ya da kelime anlamı yok. O duyguyu yaşıyorsun ama tarif edemiyorsun. Çünkü dünyada kelime karşılığı yok. Kendini ürkek bir ceylan sanarken sen içinden bir aslan çıkıyor mesela bu duygu ile. Ama yine de  tam kelimeleri bulup anlatamıyorsun. Sadece dinlenince, artık koşmayınca Aslan kalmaya devam ediyorsun.