Bugün bir iyilik yap da uzun zamandır aramadığın bir arkadaşını ara ve NASILSIN? de

 

Bu aralar kimse kimseyi dinlemiyor farkında mısınız?Konusuyoruz ama anlaşamıyoruz. Şöyle ki nasılsın diyoruz mesela karışımızdakini ama onun iyi mi kötü mü olmasıyla ilgilenmiyoruz. Sohbet sürüyor ama anlaşamıyoruz. Bu yoruyor işte insanları. Herkesin herkesten farklı beklentileri var.  Ama iletişim kuramamak,birbirini anlayamamak çok yoruyor insanları.

Örneğin artık  çok da sık görüşmediğim bir arkadasım var. Yıllardır ara ara görüşürüz. Ama her görüşmemizden sonra kendimi aşırı yorgun hissederim. Sanki tüm dünyanın yükünü Atlas gibi sırtıma yüklemişim gibi gelir bana. Onca zaman bunu anlamadım ama son görüşmemizde sanki bedenim o konusup kahve içitiğimiz masa da kaldı ama ruhum cıkıp karsıdan bizi izledi ve neden yoruldugumu anladım; Arkadasım sadece kendini ve kendi etrafında dönen olayları anlatıyordu. Bana bunca zaman tabiki de nasılsın iyi  misin diye sordu ama  beni hiç dinlemedi. Bir araya geldiğimizde sohbet sadece ondan ibaret oluyordu. Masadan uzaklaşınca kendime üzüldüm birazcık. Bunca yıldır Selda gerçekten nasılsın dememişti bana bundan sonra da diyeceğe benzemiyordu. Bu sebeple istemeden de uzaklaştım ondan. Dedim ya aşırı yoruluyordum.

İnsan belli bir yaşa gelince etrafında daha detaylı bakıyor ve anlamaya başlıyor. Etrafında onu yormadan sevecek,anlayacak insanlar olsun istiyor. Malesef boyle konusmadan da anlaşabileceğim insanlar hep uzaklarda yaşadılar. Dedim ya kendime üzülüyorum azıcık. Çok kalabalığım burada ama bir o kadar da yalnızım. Olsun napalım azıcık üzülüp,kahvemizi içip yola devam ederiz... 😊