Annelik=Delilik

 

 

Bir cocugu büyütmek delilik. Evet milyonlarca cocuk dünyaya geliyor ve bir şekilde büyüyor. Ama birini yetiştirmek ve özellikle anne olarak o cocugun üzerinde ömür boyu surecek etki bırakma duygusu omuzlarıma bir çöktü ki altında ezildim sanırım.

Günümüzde kadınların süper olmasını bekleyen bir kesim var. Kadın hem çalışsın eskisi gibi evde oturmasın,hem ev işlerini dört dörtlük yapsın hem de cocuk büyütsün ama bakımlı ve  güzel de olsun,eşiyle süper anlaşşsın isteniyor. Tabiki bu genellemeyi herkes yapmıyor ama durum az çok böyle. Bu durum da kendini sorumlu hisseden annenin üstünde baskı hissetmesine,kendini yetersiz görmesine yol açıyor. Hatta içten içe eleştirilmesine de neden oluyor. 

Tam da böyle bir dönemdeyim. Elakuş 1. Sınıf ve malesef yaşına göre sorumlulukları arttı. Bence altından mükemmel kalktı ama malesef okulda kurallara uymuyor diye anne baba olarak okuldan şikayet alıyoruz. Aslında cok normal bir tepki olan yazı yazmayı sevmediğinden arkadaşlarının arkasında kalıyor. Bu tutum karsısında bir çok yontem denedik ama Ela kendi nasıl arzu ederse oyle davranmak istiyor. Aslında büyütütken istediğimiz bu değilmiydi dedim gecen gün kendi kendime; Kendi kararlarını verebilen,kendine yeten bagımsız bir cocuk yetiştiriyorduk. Ne oldu da şimdi toplum içinde uyumsuz oldu diye? Anne ve babaya toplum tarafından yüklenen yük ne kadar coksa cocuga da yüklediğimiz yük aynı oranda artıyor.

Aslında en basiti cocugu cok sevmek ve akışına bırakmak. Annelik de babalıkda aslında içgüdüsel ve doğal olmalı .Gelişine vurun demiyorum ama biraz el yordamı biraz içgüdü biraz öğrendiklerimden elimden geldiğince en iyisini yapmaya çalışıyorum. Umarım Ela büyüdüğünde sende travmalar yaratan değil ne güzel mutlu bir cocuklugum vardı diyebildiğin bir cocukluk armağan ederiz sana .