PAYIMA DÜŞENLER...

         Artık hayatında olmadığı, ama ara ara özlediğin ve hatırladığında sadece güzel anılara odaklandığın, öncesini sonrasını düşünmeden sadece yaşadığın anları hatırladığın bazı insanlar vardır. Hayalinde onunla saatlerce konuştuğun hatta yeri gelip kafanın içinde güncelerce süren kavgalar  ettiğin insanlar vardır. 

    Hayat çok acayip bir şey. Elinde olmayan seni alıp sarmalayan bir sürü olay yaşıyorsun. Çoğunda şükrediyorsun, mutlusun çünkü ama çoğunda başka türlüsü de mümkün müydü diyorsun. Hoş hayat sana sormuyor çoğu şeyi sana yaşatırken .Payına düşeni kabul edip mutlu olmaya çalışıyorsun. Payına düşenler güzelse ne mutlu sana ama ya bu koca dünyadaki onca insan gibi ya payına düşenler güzel değilse? İşte o zaman düşler giriyor devreye . Hayal etmeye devam ediyor insan. 

    Ben payıma düşenlerle çok mutluyum. Tabi ki acaba başka türlüsü mümkün müydü diye soruyorum. İnsanım. Ama bunu sormak bile o kadar haksızlık gibi geliyor ki bana. Yaşadığım her şey aslında o kadar büyülü  ve  güzeldi ki. Hala daha öyle. Bunun için mutluyum işte. Payıma düşene de , acaba başka türlüsü mümkün mü olana da hepsine eyvallah... 

  

Not: Burada böyle deli gibi kendimle konuşuyormuşum gibi görünüyor. Farkındayım. Ama deli olmadığımı biliyorum. İçinde birikenleri akıtamayanlar da var biliyorum. Benim yolum bu. Asıl akıtamazsam deliririm. Yalnız olmadığımı biliyorum en azından. Değilim dimi?