KAFES ,DENGE

Bu aralar dengede kalmaya çalışıyorum. Dengede olunca mutlu olduğumu fark ettim. Elimdekilerin kıymetini  bilmeye çalışıyorum. 

    Hayat bir yolculuk. Yol bazen güzel, manzaralı ve rahat  bazen de  kötü, bozuk. Sen farkında olmazsın ama yolculuk hep devam eder. Sen kendi sığınağında yerinde saydığını sanırsın ama yol devam eder, edecektir de.  Sen kendi sığınağında bazen kafeste gibi hissedersin. O kafeste güvende olduğunu düşünüp ayrılmak istemezsin. Çünkü saklanırsın orada. Bazen saklanmaktan bunalır biri beni görsün istersin. Bazen biri seni görür; biri beni gördü sığınağımı buldu diye korkarsın. Bazen uçup geri gelirsin kafesine, bazen çıkamazsın oradan ayağında bir pranga olur. 

    Ne olursa olsun insan kendi kafesinde ayağında pranga olmadan uçup geri gelebilmeli. Bazen saklanabilmeli istediğinde görünür olabilmeli. Burada önemli olan denge. Bazen hayat bizi yaşıyor bazen de biz hayatı yaşıyorsun. Onun gibi bir şey...