Garip bir kısır döngü

     Bu aralar herkes aynı şeyleri hissediyor. Bıkkınlık ,sıkışmışlık ama yine de hayata inatla devam etme durumu. Pandemi denen birseyden cıktı tüm dünya hoş hala çıkmış da değiliz ama  nasıl adapte olacağımızı da bilemiyoruz sanırım. Bir yandan da yaşadığımız caanım ülkedeki durumlar,bir yandan gelecekte acaba ne olacak kaygısı..... 

    Ev almaya niyet ediyorsun mesela ya da 0 km bir araba. dışarıdan bakarsan ortalamanın biraz üstü gibi bir hayatın var gibi. Ben bu işi yaparım girerim bu yükün altına diyorsun. Ama sonra hesap kitap  bir yazılıyor mesela bir kagıda elindeki para pul istediğin, gönlünden gecen birseyin anca yarısını karşılıyor. diğer yarısı içinde bankaya en az 10 yıl köle olman gerekiyor. sonra diyorsun ki ben ne için yaşıyorum. İşten eve gelip  koltukta yorgunluktan bayılmak için mi  ?  ya da maaşını alır almaz elinden ucup gitmesi için mi ? ya da istediğin birseyi alamamak nefsini devamlı olarak ertelemek için mi ? 

    Diyorsun ki sonra hayat devam ediyor. Umut etmelisin. Annen seni bir daha doğurmayacak. Değmeyecek sonun er ya da geç kara toprak. Boşver yaşa gitsin diyorum. Sonra hopp yine başa dönüyorsun. Bir kısır döngü haline geldi bu en azından bende. 

    Napalım koskoca evrende ,koskoca zaman diliminde bizim de payımıza bu düştü. Buna da şükür deyip hayattan alıdğımız minik yaşama sevinci kırıntılarıyla yola devam.