Anne Olmak...
Anne... söylerken bile içinizde bambaşka bir his uyandırıyor. Hiç beklemediğim bir anda anne oldum ben. Yada tamamen hazırdım olmaya ben farkında değildim. Anne olduğumdan beri artık daha güçlü hissediyorum kendimi. Dünyada yapamıycağım şey yokmuş gibi, herşeyin üstesinden gelirmişim gibi, artık hiç yorulmayacakmışım gibi geliyor.
Çok ZOR. Anne olmak inanın çok zor. Size bakan iki minik göz var. Size ihtiyaç duyan yaşamıyla ölümü arasında hep size ihtiyaç duyucak bi canlı. Aslında Doğal akışına bırakılsa kolay olabilirdi herşey. Çocuk doğduğundan bu yana etrafınızda bir sürü ses duyuyorsunuz. Sessizlik yok hiç. Kocaman bir kaos(bu çocuk aç mama verin, emiyor mu, sütün var mı, gece uyuyor mu, kucağa alıştırmışsın, hala mı yanında yatıyorsun, sallamadan uyumaz, hasta bu çocuk kesin senin sütünden geçmiştir, yetmiyor sütün, azıcıkda misafilerinle ilgilen, kendini iyi saldın kocan bakmıycak sana, işe mi başlıycaksın çok erken değil mi bu çocuğun sana ihtiyacı var, nasıl bir annesin ki küçücük cocugu bırakıyorsun da işe gidiyorsun, bebeklik dönemi bitince de bu çocuk cok yaramaz cok sımartmışsınız, senin sözünü hiç dinlemiyor , dersleri nasıl, azıcık daha büyüsün sınavı kazanamazsa nolcak ne okucak , ne iş yapıcak aa bu işe mi girebildi biraz daha buyusün evlendirmiyor musun cocugunu, evlensin artık yaşı geçiyo, evlendi torunun olmuyor mu neden hala çocuk yapmıyorlar.....) bu liste böyle büyüyüp gidicek. ve ömür tükenicek.
Süreç bu sistem bunu gerektiriyor. Oysa hersey doğal akışına bırakılsa kısa bir an bile sessizlik olsa her şey daha güzel daha huzurlu olmayacak mı ?İnsanlar hayatı kolaylaştırmak yerine zorlaştırıyor. Anne olmayı da kat kat zorlaştırıyor.
Müthiş bir duygu annelik .Hem kutsal bir mertebe gibi hemde masumiyetin başlangıcı. Dünyanın en zor durumu ama en mutluluk veren duygusu. Uçlarda yaşatıyor herşeyi. Aşkın başka bir boyutu. Karnında bedeninde büyüttüğünü bir ömür boyu kalbinde büyütmek gibi.Sürekli endişeli olmak aslında korkmak onu kaybetmekten başına bişiy gelmesinden ölümüne korkmak ama çaktırmamak :)
Annelik ANNE olunca anlamak demek kısaca :)
Çok ZOR. Anne olmak inanın çok zor. Size bakan iki minik göz var. Size ihtiyaç duyan yaşamıyla ölümü arasında hep size ihtiyaç duyucak bi canlı. Aslında Doğal akışına bırakılsa kolay olabilirdi herşey. Çocuk doğduğundan bu yana etrafınızda bir sürü ses duyuyorsunuz. Sessizlik yok hiç. Kocaman bir kaos(bu çocuk aç mama verin, emiyor mu, sütün var mı, gece uyuyor mu, kucağa alıştırmışsın, hala mı yanında yatıyorsun, sallamadan uyumaz, hasta bu çocuk kesin senin sütünden geçmiştir, yetmiyor sütün, azıcıkda misafilerinle ilgilen, kendini iyi saldın kocan bakmıycak sana, işe mi başlıycaksın çok erken değil mi bu çocuğun sana ihtiyacı var, nasıl bir annesin ki küçücük cocugu bırakıyorsun da işe gidiyorsun, bebeklik dönemi bitince de bu çocuk cok yaramaz cok sımartmışsınız, senin sözünü hiç dinlemiyor , dersleri nasıl, azıcık daha büyüsün sınavı kazanamazsa nolcak ne okucak , ne iş yapıcak aa bu işe mi girebildi biraz daha buyusün evlendirmiyor musun cocugunu, evlensin artık yaşı geçiyo, evlendi torunun olmuyor mu neden hala çocuk yapmıyorlar.....) bu liste böyle büyüyüp gidicek. ve ömür tükenicek.
Süreç bu sistem bunu gerektiriyor. Oysa hersey doğal akışına bırakılsa kısa bir an bile sessizlik olsa her şey daha güzel daha huzurlu olmayacak mı ?İnsanlar hayatı kolaylaştırmak yerine zorlaştırıyor. Anne olmayı da kat kat zorlaştırıyor.
Müthiş bir duygu annelik .Hem kutsal bir mertebe gibi hemde masumiyetin başlangıcı. Dünyanın en zor durumu ama en mutluluk veren duygusu. Uçlarda yaşatıyor herşeyi. Aşkın başka bir boyutu. Karnında bedeninde büyüttüğünü bir ömür boyu kalbinde büyütmek gibi.Sürekli endişeli olmak aslında korkmak onu kaybetmekten başına bişiy gelmesinden ölümüne korkmak ama çaktırmamak :)
Annelik ANNE olunca anlamak demek kısaca :)
Yorumlar
Yorum Gönder