Mezuniyet:)

 

5 yıl önce ağlaya ağlaya geldiğim bu kentten ,her tatil dönüşü otobüse binmeden baba gitmesem olmaz mı dediğim bu şehre veda ediyorum.Ağlaya zırlaya,güle oynaya,sıkıla bunala geçirdim bu 5 yılı.Harika bir mezuniyet töreni ve balosu geçirdikten sonra bir boşluk,bir yokluk var kalbimde şimdi.Bitip bitmediğini idrak edemiyorum galiba henüz.Kepler havaya dendiğinde ağlasam mı gülsem mi bilemedim.5 yıl önce mezun olurken ağlıycaksın selda deseler inanmamakla kalmaz yürüyün gidin be göbek atıcam derdim herhalde.

harika dostluklarda biriktirdim tabi.Ne zaman arasam yanımda bulacağım kıymetli insanlar hepsi.Sıkıntıma da sevincime de ortak oldular hep.Ailemden uzakta ikinci ailem oldu hepsi.

Herşeyi beraber yaptık.Dersse dersi,alışverişse alışverişi,eğlenmekse eğlenmeyi,gülmekse en kahkalısından,üzülmekse de en acılısından.Oh iyiki yapmışız hepsini.Sefamız olsun.

Birde Ankara'nın bana bir süprizi varmış.Şu fotoğraftaki şirinlik abidesi bana hediye gibi geldi.Gülçin deseler şimdi akan sular duruyor benim için.Kardeşim iyiki geldin hayatıma:)

Bu fotoğraflarda olan olmayan,bir şekilde Ankara'da hayatıma dokunmuş olan herkes sözüm size.Ne yaşanmışsa yaşansın iyiki tanışım sizi.İyiki varsınız.Hiç keşkem olmadı bu gri memlekette.

Bir gün güzel yerlerde karşılaşmak dileğiyle...