Düşünüyorum

19 ekim çarşamba sabaha kadar süren saldırılarda ve çatışmalarda 24 gencecik fidan toprağa düştü.18 i de yaralı belki de daha fazla ondan da emin değiliz ya hoş. 2 koca gün geçti üstünden bu olayın operasyonlar başlatıldı kuzey ırak a bilmem kaçındı defa girdik.Ateş artık düştüğü yeri yakmıyor.Her yere düşüyor çünkü.İki gecedir 24 kardeşimin fotoğraflarına ailerine bakıp bakıp ağlıyorum dua ediyorum elimden başka birşey gelmiyor şu an için çünkü.24 kardeşimin anneleri ,babaları,kardeşleri, eşleri,çocukları hatta doğmamış olanları bile, nişanlıları ,sevgilileri,belki de bir daha hiç yaşamıycakları onları uzaktan seven bekleyenleri düşünüyorum...askere gitmeden önce aynı bizim gibi neşe dolu etrafımızda dolaştıklarını belki de hayatımızın bir döneminde farkında olmadan yanımızdan öylece yürüyüp gittiklerini düşünüyorum...neden böyle olduğunu neyi paylaşamadığımızı ,bunca zaman kardeş kardeş yaşayıp son 30 yılda nelerin değiştiğini düşünüyorum...biz onları onlar bizi öldürüp gidicek mi hep böyle diye düşünüyorum...başkalarının hırsları yönlendirilmeleri ile daha kaç genç toprak altına giricek diye düşünüyorum...Başımızdakiler daha kaç defa başkalarının maşası olacak bizim için neler yapmayacaklar diye düşünüyorum.... kısacası hem düşünüyorum hem ağlıyorum